Hoewel de officiële oprichtingsdatum is vastgelegd op 28 mei 1964, begint de geschiedenis van Walburgia vele decennia eerder. Reeds in 1919 werd het voetbalspel in Ohé en Laak geintroduceerd , en wel door de jeudige studenten Louis Indemans en Hubert Frenken die op de kostschool waar ze verbleven in aanraking kwamen met deze toen nog nieuwe sport.

Al snel raakten meer Laaker jongens geïnteresseerd in het voetballen en werd er zondags na het lof gevoetbald op een weiland tegenover kasteel Walburg. Over de naam van de club en de te voeren clubkleuren hoefde niet lang nagedacht te worden. Uitkijkend op kasteel Walburg, kreeg de club de naam Walburgia. De clubkleuren vond men in het familiewapen van de stichter en eerste bewoner van het kasteel, graaf Herman Frederik van den Bergh. In 1926 werd het spel nog serieuzer toen tot de oprichting van een formele voetbalclub werd besloten. In de daaropvolgende jaren kende de club een roerige geschiedenis met wisselende successen. In 1949 ging de club als gevolg van een tekort aan spelers ter ziele.

In 1964 nam Jacq Stassen het initiatief voor de heroprichting van Walburgia. Gesteund door Frans van Helden en Jan Busschops schreef hij een vergadering uit op 28 mei 1964. Er verschenen meer dan 40 dorpsgenoten en er werd een voorlopig bestuur gevormd. Op 26 juni kwam een bericht van geen bezwaar van de KNVB. Daarna ging het hard. Op 30 juli werd opnieuw een vergadering belegd en werden de statuten van de vereniging goedgekeurd en een definitief bestuur gekozen. Dit bestuur bestond uit 7 personen, te weten Jacq Stassen als voorzitter, Frans van Helden als secretaris, Jan Busschops als penningmeester, Emile Beunen, Harie Damen, Jo Küppers, en Wim van de Laar.

Op 30 augustus werd het voetbalterrein gelegen aan de Bosstraat onder grote belangstelling door burgemeester Kelleners geopend. Pastoor Slangen, als geestelijk adviseur verbonden aan de club, zegende het terrein waarna de feestelijkheden van start gingen. Walburgia had weer een prominente plek binnen de Laaker gemeenschap.